અફસોસ - એક જીવનદાન!
જ્યારે મનુષ્ય પોતાના નિયમો અને હિસાબ-કિતાબમાં જીવે છે, ત્યારે કુદરત ક્યારેક એવા ખેલ ગોઠવી દે છે કે માણસની બધી જ ગણતરીઓ ધૂળમાં મળી જાય છે.
અફસોસ - એક જીવનદાન! - લઘુકથા
આજના ઝડપી યુગમાં સ્વાસ્થ્ય પ્રત્યે જાગૃતિ વધતી જાય છે અને એમાં પણ રોજ સવારે મોર્નિંગ વૉક પર જવું એ તો આધુનિક માણસના સ્ટેટસ સિમ્બોલ જેવું બની ગયું છે.
કિશનભાઈ પણ એવા જ એક નિયમિત જીવ હતા. ઘડિયાળના કાંટે ચાલવું, સમયસર દોડવું અને ફિટનેસ મેન્ટેઈન કરવી એ તેમનો કાયમનો ક્રમ હતો.
પંચાવન વર્ષની વયે શરીર સાથ આપતું હતું એટલે તેમને પોતાની ફિટનેસ પર મોટો ગર્વ હતો. રોજ સવારે બરાબર પાંચ વાગ્યે તેમનું એલાર્મ વાગે અને કિશનભાઈ ટ્રેક સ્યૂટ પહેરીને ઘરના દરવાજા બહાર નીકળી જાય.
રસ્તા પર દોડતી વખતે તેમની નજર ઘડિયાળના કાંટા પર રહેતી કે આજે કેટલા કિલોમીટર કવર થયા!
પણ કુદરતની કરામત જુઓ કે જે દિવસે માણસ પોતાના સ્વાર્થ અને ટાઈમ ટેબલને સૌથી ઉપર રાખે, તે જ દિવસે અકુદરતી કે અણધારી ઘટનાઓ તેના આખા જીવનનો પ્રવાહ બદલી નાખતી હોય છે.
તે દિવસે વહેલી સવારે કિશનભાઈ દરવાજો ખોલીને બહાર નીકળવાની તૈયારી જ કરતા હતા કે બાજુમાં પાર્ક કરેલી ગાડીની નીચેથી એક કૂતરાનું બચ્ચું દર્દભર્યા અવાજે રડવાનો અવાજ આવ્યો.
કિશનભાઈએ નજર નાખી તો સવા એક મહિનાનું નાનકડું પીંછા જેવું કૂતરું ધ્રૂજતું હતું.
તેની પાછલી બંને શારીરિક નબળાઈના કારણે કે કોઈ વાહનની ટક્કરથી બેકાબૂ થઈ ગઈ હતી અને તે ઊભું થઈ શકતું નહોતું. તેના મોઢામાંથી લાળ ટપકતી હતી અને આંખોમાં અસહ્ય પીડા સ્પષ્ટ દેખાતી હતી.
કિશનભાઈના માથા પર સમયનો મોટો ભાર હતો.
તેમને મનોમન થયું કે, "અરે યાર! આજે મારે વૉક પૂરું કરીને ઓફિસના જરૂરી ડોક્યુમેન્ટ્સ ચેક કરવાના છે. આ રખડતા પ્રાણીઓના ચક્કરમાં મારો આખો શેડ્યૂલ બગડી જશે." તેમણે ઇરાદાપૂર્વક નજર ફેરવી લીધી અને આગળ વધવા ગયા.
પણ પેલું જીવ લોચનિયું પ્રાણી જ્યારે દર્દથી વધુ જોરથી વલવલ્યું, ત્યારે કિશનભાઈનું સંવેદનશીલ હૃદય પીગળી ગયું.
તેમણે પોતાના મોર્નિંગ વૉકનો ટાઈમ કેન્સલ કર્યો, ઘરમાંથી જૂનું ચાદરનું કાપડ લાવ્યા અને પેલા મૂંગા જીવને સાચવીને ઉઠાવીને છાંયડામાં મૂક્યું.
ત્યારબાદ તેમણે ઘરની નજીકના એક પશુ ચિકિત્સકને ફોન કર્યો અને ડોક્ટર આવે ત્યાં સુધી ડેટોલ નાખીને તેની ઘા સાફ કર્યા, હૂંફાળું દૂધ પીવડાવ્યું.
આ બધી માથાકૂટમાં આખો એક કલાક વીતી ગયો.
કિશનભાઈના મનમાં અંદરથી ભારે અફસોસ અને ગુસ્સો ભરાઈ ગયો હતો. તે બડબડાટ કરવા લાગ્યા કે, "આજે મારો આખો દિવસ બગડી ગયો.
નકામો સમય વેડફી આ કૂતરાની સેવા કરવા બેસી ગયો, નકામો ટાઈમ બગડ્યો!" તેમને એમ લાગતું હતું કે આજના દિવસની શરૂઆત જ નબળી થઈ છે.
સવારના સાડા સાત વાગ્યાનો સમય થયો હશે.
પેલા મૂંગા જીવને થોડી રાહત થઈ ગઈ હતી અને તે શાંતિથી શ્વાસ લેવા લાગ્યું હતું.
કિશનભાઈ અફસોસ કરતા કરતા ડ્રિંકિંગ વોટરનો ગ્લાસ મોઢે અડાડવા ગયા ત્યાં જ અચાનક તેમની છાતીના બરાબર વચ્ચેના ભાગમાં એક અસહ્ય, ભારે ભડાકો થયો.
કોઈએ છાતી પર મોટો પથ્થર મૂકી દીધો હોય અથવા લોખંડની એરણ ધમધમાવી દીધી હોય તેવી ભયાનક પીડા ઉપડી. શરીરમાંથી એકાએક પરસેવો છૂટી ગયો અને હાથ-પગ ધ્રૂજવા લાગ્યા. આ મેડિકલ સાયન્સની ભાષામાં મ્યોકાર્ડિયલ ઇન્ફાર્ક્શન એટલે કે સિવિયર હાર્ટ એટેક હતો.
જો કિશનભાઈ નિયમ મુજબ રોજની જેમ હાઇવે કે દૂરના કોઈ એકાંત ટ્રેક પર દોડવા ગયા હોત, તો ત્યાં વચ્ચે રસ્તામાં જ તેઓ ઢળી પડ્યા હોત અને સમયસર મેડિકલ હેલ્પ મળવી અશક્ય બની જાત.
પરંતુ કુદરતની રચના અદભૂત હતી! પેલા અશક્ત કૂતરાની સેવા કરવા માટે કિશનભાઈ આજે ઘરે જ રોકાઈ ગયા હતા.
ડાઇનિંગ ટેબલ પર બેઠેલી તેમની પત્નીએ જેવું પતિના ચહેરાનો પીળો રંગ અને અચાનક બેસી જવાની સ્થિતિ જોઈ, તે ક્ષણનો પણ વિલંબ કર્યા વગર દોડી આવી. પત્નીએ તુરંત જ ફેમિલી ડોક્ટરને ફોન કરીને એમ્બ્યુલન્સ બોલાવી લીધી.
માત્ર વીસ જ મિનિટમાં એમ્બ્યુલન્સ ઘરે પહોંચી ગઈ અને કિશનભાઈને ક્રિટિકલ કેર યુનિટમાં શિફ્ટ કરી દેવામાં આવ્યા.
સમયસર હોસ્પિટલ પહોંચી જવાના કારણે ડૉક્ટરોએ તાત્કાલિક ટ્રીટમેન્ટ કરીને તેમની બ્લોકેજ ઓપન કરી દીધી અને તેમનો જીવ બચી ગયો.
સાંજ પડતી ગઈ તેમ હોસ્પિટલના પ્રાઇવેટ રૂમમાં બેઠેલા કિશનભાઈની આંખોમાંથી પશ્ચાાતાપ અને કૃતજ્ઞતાના આંસુ વહેવા લાગ્યા.
સવારે જે ઘટનાને તેઓ પોતાનો સમય બગડ્યાનો 'અફસોસ' માનતા હતા, તે જ ઘટના અસલમાં તેમના માટે 'જીવનદાન' બનીને આવી હતી.
એક મૂંગા પ્રાણીની નિઃસ્વાર્થ સેવા કરવાના બદલામાં ભગવાને તેમને નવો જન્મ આપ્યો હતો.
દુનિયામાં પ્રાણીપ્રેમ એ માત્ર દયા નથી, પણ ક્યારેક તે પ્રભુનો એવો અદ્રશ્ય હાથ બની જાય છે જે કયા રૂપમાં અને ક્યારે આવીને આપણી જિંદગી બચાવી લે તે આપણે જાણી શકતા નથી!
અને .. કુદરત પણ જીવનના હિસાબ-કિતાબમાં પરોપકાર પાછળ વાપરેલો સમય ક્યારેય ફોગટ જવા દેતો નથી!
■ હરેકૃષ્ણ જાની©
Thanks for visit this Post, Be sure to check out our homepage for the Latest Posts and Stay connected with us for more Posts.